Hotel Edelweiss terug open

Na twee deugddoende weken vakantie die we in Kroatië doorbrachten, zijn we al weer helemaal gewoon geraakt aan het werkritme.

3000 km op de teller: dat was het verdict na 14 dagen rondreizen in een land met een bewogen geschiedenis. Aangezien we vorig jaar heel tevreden waren over het reizen met de 'Trotter', hadden we ook dit jaar voor een reis zonder veel voorbereidingen gekozen. Gewoon de auto in (met een volle koffer natuurlijk, ik beken schuld ;-)) en tijdens de autoritten lezen wat het volgende doel wordt. Dat hield ook in dat we niets geboekt hadden van hotels en dus zeer vrij waren om ons programma indien nodig aan te passen.

Deze reis kunnen we eigenlijk samenvatten in enkele woorden: eilanden, nationale parken, oude stadjes en Unesco-werelderfgoeden. Voeg daarbij dan nog de zon en je hebt de ingrediënten voor een boeiende reis. Slapen deden we vaak bij particulieren thuis die zo proberen wat bij te verdienen. De toeristen zien ze daar immers graag komen en we merkten dat het land ook echt moeite doet om te moderniseren en zich aan te passen aan 'westerse' normen. Desondanks vindt je in het binnenland nog steeds confronterende tekenen van de gruwel die hier nog niet eens zo heel lang geleden plaats gevonden heeft.

Hoewel we op het einde de venetiaanse steegjes wel gezien hadden en vooral het vrij eenzijdige eten ons deed verlangen naar een goeie portie lekkere spätzli, is Kroatië een aanrader voor mensen die ook wel eens iets anders willen dan alleen maar op het strand liggen (hoewel ze ook daarvoor zeker een paar schitterende plekjes hebben). En september is een ideale maand om naar ginder te trekken: zon, aangename temperaturen, iets minder toeristen en toch nog alle bezienswaardigheden lang open.

Voilà en daarmee zit onze grote vakantie er ook op. Na een zomer met veel gasten (wat ons veel plezier gedaan heeft :-)) en een eigen geslaagde vakantie vliegen we er nu weer in op het werk. Voor Yves zijn bacterietjes was hij al te lang weg geweest, want ze waren stilletjes aan het sterven; de reanimatie is aan de gang. En bij mij loopt alles nog steeds zoals voordien (niet allemaal van een leien dakje, maar dat hoort er nu éénmaal bij).

Hetgene ons (en vooral mij ;-)) nu bezig houdt, is natuurlijk de grote vraag: wanneer heeft de kleine van Bart en Kim genoeg van Kim haar buik en laat hij/zij zich voor het eerst horen? Want zodra mijn broer mij belt, springen we weer de auto in (of toch het eerstvolgende weekend) en rijden naar België om mijn metekindje te verwelkomen!!!

We houden jullie op de hoogte!
Ah ja, als er mensen eventueel willen gebruik maken van onze logeerkamer tijdens het komende ski-seizoen, altijd welkom maar gelieve op tijd iets te laten weten.

Nele

Impressies Kroatië

Klikken om te vergroten.

Back from Oxford

Net terug van een weekje congres in Oxford. Very British allemaal! Logies was in één van de vele colleges die Oxford rijk is, volledig ondergedompeld in die typische britse academische atmosfeer. 60 talks op 2 volle (van 9u tot 19u) en 2 halve dagen was wel bijzonder intensief, zeker voor een nieuwkomer in het domein zoals ik. En om 20u begon de postersessie dan nog. Toch veel bijgeleerd, nieuwe ideeën opgedaan, en wat meer bekendheid kunnen geven aan ons eigen onderzoek in Zürich. Dat was de bedoeling.




Donderdagavond was er tijd om ouwe studiegenoot Rien (die momenteel in Oxford zijn doctoraat over vlinders maakt, nvdr) op te zoeken en kunnen vaststellen dat hij zijn kempisch dialect helemaal verleerd is. Zijn brits accent daarentegen was niet van het echte te onderscheiden. Voor de rest was hij nog geen haar veranderd ;-) Alleen speelt hij nu frisbee ipv orïentatielopen. Niet om mee te lachen, ik heb een training mee gedaan met de universitaire ploeg en ik was onder de indruk van de hoeveelheid taktiek die er aan de pas komt.

Zicht vanuit de slaapkamer in University College

Smile!

Mijn microscoopstalen willen niet altijd mee, maar deze week waren ze uitzonderlijk goed gezind.

"Don't worry, be happy"

Alpien OL : Swiss-O-Week

Ondertussen al een dikke week geleden, maar toch wel de moeite om nog eens terug te komen op de Swiss-O-week. Een twintigtal Vlamingen hadden deze 6-daagse oriëntatiewedstrijd in Muotathal in de Zwitserse Alpen in hun agenda aangestipt. Naar 3-jaarlijkse gewoonte proberen de Zwitsers hier een topevenement van te maken op de meest uitdagende en ambitieuze lokaties. Een festijn voor de oriëntatieloper die houdt van avontuur, de bergpanorama's en uitdagend terrein, een nachtmerrie voor lopers met hoogtevrees. Een kort overzicht...

Dag 1:

Proloog-sprint in de stad Schwyz, steegjes, trappen, omheiningen, hijgen, zweten, Vlamingen op hun best, enige 2 Vlaamse podiumplaatsen van de ganse week (proficiat Miek & Kim!), regen, pijpenstelen, blikseminslag vlak voor de start, content...

Dag 2:

Eerste bergetappe, met jeeps naar het wedstrijdgebied, schitterend terrein, helaas regen, nog meer regen, alpenweiden, rotsformaties, rotsspleten, recht erop, missen, modder, modderglijbaan, geen jeeps naar beneden, een uur in de regen staan wachten, compensatiebonnetje voor het restaurant,...

Dag 3:

Blauwe hemel, met bussen naar boven, nog 4,5 km naar de starten, en 700 m (!) stijgen, adembenemend terrein, volop zon, alm, koeien, paarden, geiten, rotsen, mensen die stilstaan, rotsen, mensen die naar de weg vragen, rotsen, helikopter, finish, 4,5 km terug naar beneden,...

Rustdag:

Uitslapen, lanterfanten, zwemmen in Vierwaldstettersee, Slokkers op bezoek in hotel Edelweiss, full house, spaghetti, veel spaghetti, ijs, terug naar tent in Muotathal

(C) Jeroen Hoekx

Dag 4:

Volop zon, met jeeps naar de wedstrijd, start op 1980 m slechts 5 meter onder het zadel tussen twee bergtoppen, start, zalig hoogplateau, kleiner relief en bergmeertjes, perfecte start, downhill wedstrijd, wel 1000 m dalen, begin van blaren, blaren, enorme blaren, wandelen, toch nog alle posten aandoen, EHBO tent, ...

Dag 5:

Blaren dwingen tot een extra rustdagje, supporteren aan de finish met fototoestel, Vlamingen lijken maar niet binnen te komen, km-tijden boven de 20 min voor onze Vlaamse toppers, ongeloof, terrein nauwelijks te belopen, geen zichtbaarheid, posten bijna onvindbaar, excuses, niet goed genoeg :-),...

Dag 6:

Op dag 2 was er een modderstroom, toegangsweg naar de kaartgeblokkeerd, geologen schatten het risico te hoog in, wedstrijd geannuleerd, oooh, maar er is een vervangetappe, hoera, op de kaart van dag 5, ooh nee, revanche voor de Belgen, tijdens de nacht maakt de organisatie de nieuwe baanleggingen, terug in actie, mis post 1, nadien rustig en er steeds recht op, behalve aan post 9 nog even, tevreden, het zit erop...

Verschillende locaties van de 6-daagse, waarvan uiteindelijk 3 rond 2000 m boven de zeespiegel

(C) Jef Boeckx

Gastfreiheit

Gastvrijheid. In Van Dale omschreven als: 'gulheid in het onthalen of herbergen van gasten'.

Afgelopen week ben ik te gast geweest bij Nele en Yves. Na een week vakantie in de Franse Alpen ben ik naar hier gereden om nog een week te fietsen in de Jura. Toen ik hun vroeg of het een probleem was dat ik een week kwam logeren, was ik al direct van harte welkom. Vorige week zaterdag ben ik hier gearriveerd. En ... het regende.

Meteen met Nele mee naar de winkel. Als ik iets nodig had voor de komende week, mocht ik het gerust meenemen. Daarna kwam Yves thuis van een zesdaagse oriëntatiewedstrijd in de Zwitserse Alpen. "Joris, doe gerust alsof je thuis bent." Woorden die vaak gezegd worden. Maar het is niet altijd even gemakkelijk om deze woorden ook om te zetten in een echt 'thuis-gevoel'.

Afgelopen week heb ik mogen ervaren hoe twee heel goede vrienden mij een echt thuis-gevoel hebben gegeven. Ze hebben me hier heel gastvrij ontvangen. Hun huis was voor een weekje mijn thuis.

Nele & Yves,

Bedankt om mij hier een week te ontvangen. Bedankt dat ik me hier een week heb mogen thuis voelen. Jullie zijn altijd welkom bij mij in België. En ik zal ne keer voor jullie koken als ge langskomt. Nog veel plezier hier in Zwitserland. Profiteer ervan!! Maar we wachten al op jullie terugkomst...

Joris.


Wij zijn blij dat die kookbelofte eindelijk op 'papier' staat :-)

Nele & Yves

Bergrennen Eptingen - Verslag door Joris

Voor diegenen die het concept 'bergrennen' niet kennen, een korte verduidelijking van wat het juist inhoudt: 1. Je zoekt een helling van enkele kilometers. 2. Aan de voet hang je een spandoek met START, op de top één met ZIEL. 3. Je maakt wat reclame via Swiss Cyling. 4. Je hoopt dat er verschillende 'gekken', 'atleten', 'recreanten' en dergelijke op afkomen.

Enkele technische gegevens

- afstand: 4.4km
- hoogtemeters: 378
- gemiddeld stijgingspercentage: 8.6%

Na eerst een week training in de Franse Alpen, was dit een kans om mezelf te meten met de Zwitserse berggeiten. Om niets aan het toeval over te laten, ben ik de dag ervoor de helling gaan verkennen. Het was meteen duidelijk dat de helling niet te onderschatten was, vooral omdat er zeer weinig recuperatiestukken waren. Het kritieke punt leek me op 900m van de finish te zijn, waarna het zwaarste stuk van de helling volgde.

Door omstandigheden waren we pas een half uur voor de start ter plaatse. Eerste indruk: er waren veel renners aanwezig, en zelden waren er overtollige kilo's op te merken. Benieuwd wat een Belg kon betekenen tegen de lokale renners. De start was niet ideaal door het moeilijk in de klikpedalen geraken. Daarna een spurtje moeten trekken om nog enkele plaatsen goed te maken. En verder was het doorgaan tot op de top. Uiteindelijk met een tevreden gevoel boven gekomen, vooral omdat ik niet was stilgevallen tijdens de beklimming. Resultaat: 14/88. (Voor de geïnteresseerden: gemiddelde hartslag van 182, gemiddelde van 17.6km/u). Tot zover mijn eerste internationale ervaring op de fiets, maar voorlopig nog geen nieuwe Jurgen Van den Broeck...

Dit smaakt wel naar meer. Spijtig dat dit niet te vinden is in het vlakke Vlaanderen. Misschien toch een verhuis naar hier overwegen. Er staan hier blijkbaar nog lofts te huur aan den overkant van de straat...

Groeten,

Joris